مطالبه مبلغ چک در صورت وجود شرط داوری در قرارداد
24 می 2024
حاکمیت شرکتی
20 جولای 2024

اینکوترمز یک راه ارتباطی بسیار مفید بین تجار بوده و در واقع با هدف کاهش سردرگمی بین خریداران و فروشندگان در عرصه تجارت بین الملل صورت گرفته است.اینکوترمز یک اصطلاح جهانی است و فقط به یک کشور یا یک منطقه محدود نمی‌شود. این اصطلاح جهانی معامله بین واردکننده و صادرکننده را تعریف می‌کند تا هر دو طرف از مسائلی همچون وظایف، هزینه ها، خطرات، مسئولیت ها و همچنین مدیریت تدارکات و حمل و نقل؛ از پذیرش محصول گرفته تا تحویل آن را به خوبی درک کنند.یکی از موضوعات مهم در خصوص اینکوترمز این است که با چه ملاک هایی اینکوترمز مناسب را در قراردادهای بین المللی انتخاب کنیم.

اینکوترمز یک راه ارتباطی بسیار مفید بین تجار بوده و در واقع با هدف کاهش سردرگمی بین خریداران و فروشندگان در عرصه تجارت بین الملل صورت گرفته است.اینکوترمز یک اصطلاح جهانی است و فقط به یک کشور یا یک منطقه محدود نمی‌شود. این اصطلاح جهانی معامله بین واردکننده و صادرکننده را تعریف می‌کند تا هر دو طرف از مسائلی همچون وظایف، هزینه ها، خطرات، مسئولیت ها و همچنین مدیریت تدارکات و حمل و نقل؛ از پذیرش محصول گرفته تا تحویل آن را به خوبی درک کنند.یکی از موضوعات مهم در خصوص اینکوترمز این است که با چه ملاک هایی اینکوترمز مناسب را در قراردادهای بین المللی انتخاب کنیم.در ذیل ملاکهایی که برای انتخاب اینکوترمز های مناسب می بایست مورد توجه قرار گیرد به اختصار بیان می شود :۱- مدیریت ریسک: مدیریت ریسک مطلوب، اقتضاء دارد که کسی ریسک را بپذیرید که بیشترین کنترل را بر روی آن دارد بنابراین رایج ترین اینکوترمز ها در تجارت بین الملل، اینکوترمزهای گروه F و گروه C می باشند‌ زیرا ریسک های مربوط به کشور صادرکننده برعهده فروشنده و ریسک های مربوط به کشور وارد کننده بر عهده خریدار است. ۲- سیاست های ارزی: کشورهای صادرکننده که به دنبال ورود ارز به کشور هستند بر روی اینکوترمز های گروه C تمرکز دارند اما کشورهای وارد کننده که تمایل دارند ارز کمتری از کشور خارج شود به انتخاب اینکوترمز های گروه F تمایل دارند. ۳- تکالیف قانونی مبنی بر افزایش سهم داخلی: مقررات داخلی یک کشور ممکن است در راستای افزایش سهم داخلی و صرفه جویی ارزی، وارد کننده را مکلف کنند که جهت حمل و نقل و بیمه کالاهای وارداتی، با شرکت های داخلی قرارداد منعقد نمایند و در نتیجه در چنین مواردی، واردات کالا، تحت اینکوترمز های زیر گروه F از سوی بعضی کشورها مقرر می گردد. ۴- توانایی شخصی فروشنده یا خریدار در امر صادرات و واردات: به عنوان مثال چنانچه فروشنده، توانایی اخذ مجوزهای صادرات را ندارد و صرفا بر روی فروش داخلی تمرکز دارد و یا به هر دلیل دیگری نمی خواهد مسیولیت های اخذ مجوزهای صادرات را بپذیرد بر روی اینکوترمز EX-WORKS تمرکز دارد. ۵- نوع حمل: چنانچه قصد حمل کالا از طریق دریا وجود دارد، بهتر است که اینکوترمز های دریایی مثل FOB استفاده گردد یا چنانچه قصد حمل کالا از طریق جاده یا راه آهن وجود دارد در این صورت مناسب است که از اصطلاحات رایج در حمل و نقل عمومی مثل CPT یا CIP استفاده شود. ۶- وضعیت سیاسی و اقتصادی و حقوقی کشورها: به عنوان مثال چنانچه کشوری دارای مقررات پیچیده در زمینه واردات کالا می باشد، به هیچ وجه توصیه نمی شود که اینکوترمز DPP انتخاب گردد زیرا که پذیرش مسیولیت های واردات از سوی فروشنده، مخاطرات زیادی به دنبال دارد و اینکه کانتینری یا فله ای بودن هم در انتخاب اینکوترمز متناسب، موثر است . اینکوترمز متداول در قراردادهای خرید بین المللی توسط ایرانی اینکوترمز گروه سی و اف می باشند.

دیدگاهتان را بنویسید